ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΑΞΙΟΤΙΜΟΥ κ. Γεώργιου Καλλιακμάνη ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΓΙΑ ΤΗ ΓΡΑΜΜΗ ΖΩΗΣ

'Εκπροσωπεί επ άξια το κύρος της Αστυνομίας , δεν είναι τυχαία στην θέση που είναι σήμερα ''

Ο Αξιότιμος κ. Γεώργιος Καλλιακμάνης μας λέει όσα δεν έχει πει μέχρι τώρα,σε μια συνέντευξη , αποκλειστικά για την Γραμμή Ζωής ...

Γιατί του ζητήσαμε να μας αναλύσει όσα είναι απαραίτητο να αναλυθούν.

Τον ευχαριστούμε ολόψυχα !!!

Πηγή Συνέντευξης site Γραμμής Ζωής – Silver Alert 10-65 : https://grammi-zois-silver-alert-1065.webnode.gr/l/ayti-einai-mia-dimosieysi-me-eikones/

Ο Αξιότιμος Αστυνόμος Β΄ της ΕΛ.ΑΣ. – Πρόεδρος Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Νοτιοανατολικής Αττικής – Μέλος Εκτελεστικής Γραμματείας ΠΟΑΣΥ, Γεώργιος Καλλιακμάνης, σε μια συνέντευξη για την ''Γραμμή Ζωής'' Γραμμή Εξαφάνισης, με θεματική την εξαφάνιση ανθρώπων και για την κακοποίηση ηλικιωμένων.

Συνέντευξη για την Γραμμή Ζωής: Παναγιώτα Βασιλοπούλου Αστυνομικός και Δικαστικός Ρεπόρτερ στην Εγκληματολογία, Μέλος Ε.Σ.Ε.Τ & ΕΣΔ

Σήμερα κατέχει τον βαθμό του Αστυνόμου Β΄ και είναι πρόεδρος της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Νοτιοανατολικής Αττικής, και μέλος της εκτελεστικής γραμματείας της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Αστυνομικών Υπαλλήλων. Αναλαμβάνοντας την προεδρία της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Νοτιοανατολικής Αττικής πραγματοποίησε σημαντικές δράσεις που ενίσχυσαν το κύρος της Ελληνικής Αστυνομίας, και δημιουργούσαν καινούργιες προϋποθέσεις στη σχέσεις Κοινωνίας και Αστυνομίας. 

Τέλος, ο ίδιος βραβεύτηκε δυο φορές από την Ουνέσκο Πειραιώς και Νήσων για την προσφορά του στον πολιτισμό και από τον όμιλο Ουνέσκο Νοτίων Προαστίων για το έργο του και την μεγάλη προσφορά του στην Ελληνική κοινωνία. Επίσης, η βράβευση από τον ΟΦΚΑΘ για την προσφορά του στον εθελοντισμό και από την ένωση πυροτεχνουργών Ελλάδος. 

Κλείνοντας, αξίζει να σημειωθεί η βράβευση του από τον

Ελληνικό σύλλογο διάσωσης και διάδοσης της πολιτιστικής κληρονομιάς για την προσφορά του στον άνθρωπο την κοινωνία και τον πολιτισμό.

Πηγή : https://www.whoiswhogreece.com/georgios-kalliakmanis/

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΒΙΝΤΕΟ ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΛΛΙΑΚΜΑΝΗΣ Σε μια συνέντευξη , αποκλειστικά για την Γραμμή Ζωής … Silver Alert 10-65 

ΕΡ.1: Παναγιώτα Βασιλοπούλου: Αξιότιμε κύριε Γεώργιε Καλλιακμάνη, σας ευχαριστούμε ολόψυχα για την Τιμή της αποδοχής σας για μια συνέντευξη σας στην ''Γραμμή Ζωής'' με θεματική την εξαφάνιση ανθρώπων, όπως και ανάλυση του φαινομένου. Όπως επίσης και μικρές αναφορές για την κακοποίηση ηλικιωμένων που ολοένα και μεγαλώνει το φαινόμενο αυτό επίσης. Να σας καλωσορίσω γιατί τρόπον τινά είστε φιλοξενούμενος μου και να σας ρωτήσω, υπάρχουν σημάδια που δείχνει ένας άνθρωπος πως έχει σκοπό εκούσια να εξαφανιστεί;

ΑΠ.1. Γεώργιος Καλλιακμάνης: Σας ευχαριστώ θερμά για την

πρόσκληση και τη φιλοξενία στο site της «Γραμμή Ζωής», τον Μη Κερδοσκοπικό Εθελοντικό Οργανισμό, που ιδρύθηκε το 2006 από τον Γεράσιμο Κουρούκλη και μία ομάδα σπουδαίων και πολύ ευαισθητοποιημένων ανθρώπων και επιστημόνων, οι οποίοι πολύ γρήγορα διαμόρφωσαν τις κατάλληλες δομές, που, μέσα από Προγράμματα Κοινωνικής προσφοράς και Εθελοντισμού, με κυρίαρχο το «Silver Alert» που αποτελεί το Εθνικό συντονιστικό πρόγραμμα έγκαιρης και έγκυρης ειδοποίησης των πολιτών σε περιστατικά εξαφάνισης ηλικιωμένων, μεριμνά για την οργανωμένη και ουσιαστική στήριξή τους, στην κατεύθυνση έμπρακτης προστασίας της σωματικής και ψυχικής τους υγείας.

Απαντώντας τώρα στο πολύ εύστοχο ερώτημά σας, αν υπάρχουν σημάδια που δείχνει πως ένας άνθρωπος έχει σκοπό να εξαφανιστεί εκούσια, χωρίς ενδοιασμούς λέω ναι. Και απαντώ μετά βεβαιότητος ναι, βασιζόμενος τόσο στα στατιστικά δεδομένα που καταχωρούνται μετά από κάθε εξαφάνιση, όσο και στην πληροφόρηση που μπορώ να έχω ως αστυνομικός. Οι άνθρωποι που εξαφανίζονται εκουσίως δείχνουν σημάδια στους οικείους του πως κάποια μέρα θα προβούν σε μια τέτοια ενέργεια. Είναι θέμα αποκωδικοποίησης των σημαδιών αυτών, ερμηνείας της συμπεριφοράς του ατόμου και λήψης κατάλληλων προστατευτικών μέτρων για την αποφυγή ενεργοποίησης της απόφασης που έχουν λάβει ενδόμυχα πιθανόν, αλλά επί της ουσίας διατρέχει το συναισθηματικό τους κόσμο και δεν μπορούν να το αποκρύψουν εντελώς. Φρονώ ότι τα άτομα αυτά, τα οποία έχουν ένα ιστορικό, κατά κανόνα βεβαρυμένο, με ζητήματα υγείας, πρέπει να τα αγκαλιάσει το οικογενειακό τους περιβάλλον, να νιώσουν αγάπη και σιγουριά, εμπιστοσύνη και προστασία, για να αποτραπεί η προειλημμένη απόφασή τους ή και να την λησμονήσουν εντελώς. Από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης πληροφορούμαστε ότι αρκετοί από τους εξαφανιζόμενους πάσχουν από Αλτσχαιμερ ή από σοβαρές ψυχικές νόσους ίσως και επεισόδια παραισθήσεων , απομακρύνονται από το σπίτι τους και χάνονται, χωρίς να έχουν αίσθηση του χώρου που κινούνται . Κινούνται μηχανικά, δεν θυμούνται ποιοι είναι και πού κατοικούν. Πέφτουν, τραυματίζονται, δεν πονάνε, δεν νιώθουν το κρύο. Εάν αυτοί οι άνθρωποι είχαν την απαιτούμενη οικογενειακή φροντίδα, την προστασία που η κατάσταση της υγείας τους επιβάλει να έχουν, ίσως έναν μόνιμο συνοδό, το πιθανότερο είναι ότι δεν θα είχαν εξαφανιστεί. Έτσι θα αποφεύγονταν οι αναγκαίες κινητοποιήσεις όλων των συναρμόδιων φορέων και Υπηρεσιών, θα μειώνονταν τα έξοδα των αναζητήσεων, κυρίως όμως θα αποφευγόταν η στεναχώρια των οικείων για την κατάσταση της υγείας του εξαφανισθέντος, η οποία πολλές φορές μετατρέπεται σε θρήνο και οικτιρμούς για τις παραλείψεις τους, που οδήγησαν τον άνθρωπό τους στο θάνατο , όλο αυτό έχει ως αποτέλεσμα και συναισθηματικές συνέπειες . Ο σύγχρονος, όμως, τρόπος ζωής και οι υποχρεώσεις όλων, δεν επιτρέπουν για παράδειγμα, την μόνιμη παρουσία προσώπου δίπλα στον πάσχοντα, με αποτέλεσμα να του παρέχεται η ευκαιρία να πραγματοποιήσει την απόφαση που έλαβε να εξαφανιστεί.  Εντελώς διαφορετικές, βεβαίως, είναι οι περιπτώσεις των ανθρώπων που εξαφανίζονται για να κρύψουν την ύπαρξή τους είτε επειδή έχουν δημιουργήσει τεράστια χρέη, που δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν, είτε γιατί έχουν εμπλακεί σε εγκληματικές οργανώσεις, από τις οποίες θέλουν να απεμπλακούν ή να αποφύγουν τις συνέπειες του νόμου, είτε να αποφύγουν τους οικείους τους που διεκδικούν περιουσιακά τους στοιχεία, κ.λπ. Στις περιπτώσεις αυτές υπάρχει σχέδιο και στόχος και οι άνθρωποι αυτοί δεν εξαφανίζονται τυχαία, αλλά έχοντας προετοιμάσει όλες τις λεπτομέρειες για να μην μπορούν να εντοπιστούν από αρχές, κοινωνικές δομές και οικείους.

ΕΡ.2:Π.Β: Κύριε Καλλιακμάνη, ισχύει πως όσο χαλαρώνει ο ιερός θεσμός της οικογένειας και τα ήθη της, όσο χάνετε η παραδοσιακή οικογένεια, θα είναι βασική αιτία να αυξηθούν οι εξαφανίσεις; Ποιες είναι οι κυριότερες αιτίες εξαφάνισης, ειδικά ενηλίκων και ηλικιωμένων;

ΑΠ.2 :Γ.Κ: Όπως είναι γνωστό, ο θεσμός της οικογένειας

αποτελεί, ιστορικά, αντικείμενο μελέτης της κοινωνιολογίας.

Συνακόλουθα, οι οικογενειακές αξίες αποτελούν αντικείμενο ερευνών της επιστημονικής κοινότητας, οι οποίες είναι λίαν εκτεταμένες απ’ όσο γνωρίζω και παρ’ ότι είναι συναφείς με την παραδοσιακή ελληνική οικογένεια, θα ήταν πολύ πρόχειρο και παρακινδυνευμένο να επιχειρήσω να αποδείξω ή να αποδεχθώ το συμπέρασμα πως όταν χαλαρώνει ο ιερός θεσμός της οικογένειας και τα ήθη της, χάνετε παράλληλα και η παραδοσιακή οικογένεια και ότι αυτό συνιστά τη βασική αιτία να αυξηθούν οι εξαφανίσεις.

Προφανώς οι οικογένειες και οι αξιακοί τους κώδικες δεν παρέμειναν αμετάβλητοι στο πέρασμα του χρόνου. Οι νεότεροι σε ηλικία δεν έχουν βιώματα πολέμου, πείνας, φτώχειας, δεν έζησαν εποχές ανισότητας γυναικών και ανδρών, έχουν πλέον διαφορετική, πολύ πιο άμεση και πλήρη ενημέρωση για όλα όσα συμβαίνουν στον κόσμο ολόκληρο, η παγκοσμιοποίηση έχει βάλει το χεράκι της, αλλά πιστεύω πως, σε γενικές γραμμές, η ελληνική οικογένεια ακόμα αντέχει, διατηρεί συνεκτικούς δεσμούς μεταξύ των μελών της, έχει αρχές και αξίες διαχρονικές, δεν εγκαταλείπει τον πάσχοντα συνάνθρωπο, ιδίως όταν πρόκειται για συγγενή. Σε όλες τις μελέτες, επί διαφορετικών πληθυσμών, προκύπτουν αντικρουόμενες απόψεις. Σε όλες τις έρευνες βρέθηκε ότι οι νέοι γενικά, σε μεγάλο ή μικρότερο βαθμό, απορρίπτουν τις αξίες που είχαν οι γονείς τους και αυτό το λέω ως φαινόμενο και σε καμία περίπτωση δεν θέλω να φανώ πως είμαι επικριτικός ως προς τους νέους αλλά να θέλω να αποδώσω τον πυρήνα του προβλήματος . Μια κατηγορία οικογενειακών αξιών περιλαμβάνει τις υποχρεώσεις των παιδιών προς την οικογένεια και τους συγγενείς. Οι εν λόγω αξίες, περικλείουν μηνύματα όπως: τα παιδιά έχουν την υποχρέωση να φροντίσουν τους γονείς όταν γεράσουν, να δουλεύουν για να βοηθούν την οικογένεια, να βοηθούν στις δουλειές του σπιτιού, να σέβονται τους παππούδες, να διατηρούν καλές σχέσεις με συγγενείς κι αυτό όχι ως αποτέλεσμα αυταρχικής ανατροφής τους αλλά ως συστημική προσέγγιση τήρησης των ρόλων σε μια οικογένεια . Νομίζω ότι το μεγαλύτερο ποσοστό των Ελλήνων, ιδίως της επαρχίας, ενστερνίζεται ακόμα αυτές τις αξίες, δεν τις εγκαταλείπει και τις τηρεί απαρέγκλιτα. Προφανώς υπάρχουν εξαιρέσεις, αλλά αυτές πάντα υπήρχαν στην ιστορία της ανθρωπότητας και όχι μόνο στην ελληνική οικογένεια. Η οικογένεια δηλαδή είναι κεντρικό ζήτημα στην ζωή του ανθρώπου και τα όρια είναι μια βασική έννοια στη λειτουργία των συστημάτων της .

Οι κυριότερες αιτίες εξαφάνισης, ειδικά ενηλίκων και ηλικιωμένων, έχουν καταγραφεί τόσο στατιστικά, όσο και από την επιστημονική κοινότητα που

εν-τριφτεί στο ζήτημα αυτό κι έτσι ενδεικτικά, θα μπορούσα να αναφέρω ως κυριότερες αιτίες,μιας και με ρωτάτε για τις κυριότερες αιτίες , την απώλεια της νοητικής ικανότητας – μνήμης (άνοια, Alzheimer και συναφείς διαταραχές), διάφορα ψυχιατρικά προβλήματα, την ενδοοικογενειακή βία, τη χρήση ουσιών, την εμπλοκή των εμφανιζόμενων σε παραβατικές δραστηριότητες ή εγκληματικές ενέργειες, συναισθηματικούς λόγους που οδηγούν στη φυγή και οφείλονται σε ψυχολογικούς παράγοντες και εν τέλει όσο αφορά και τις αιτίες και της οικειοθελής αποχώρησης από το οικογενειακό περιβάλλον.

ΕΡ. 3: Π.Β: Όλοι ερευνούμε περισσότερο αίτια κακοποίησης παιδιών, κακοποίησης γυναικών, κακοποίησης ανδρών γιατί και αυτό σε κάποια ποσοστά υπάρχει, αλλά τι συμβαίνει και παιδιά κακοποιούν τους γονείς τους, ακόμα δε περισσότερο τους ηλικιωμένους γονείς τους και αυτό πόσο ανησυχητικό είναι; Ελπίζω να μας βοηθήσετε να κατανοήσουμε , όχι με απλές απαντήσεις , αλλά με ορθή ανάλυση ώστε να καλύψουμε όλο το φάσμα. Είναι σημαντικής αξίας μια συνέντευξη που θα εισέλθει στους ενδότερους παράγοντες και αιτίες όπως και λύσεις . Γι΄ αυτό σας θερμοπαρακαλώ να μας πείτε όσα μπορείτε περισσότερα .

ΑΠ.3 :Γ.Κ.: Τα περιστατικά στα οποία αναφέρεστε και τα οποία δυστυχώς τις περισσότερες φορές αποκρύπτονται, για να μην κατακριθεί η οικογένεια από το κοινωνικό σύνολο, είναι επαναλαμβανόμενα και όσο οι οικονομικές συνθήκες και δυνατότητες μιας οικογένειας το επιτρέπουν,να αναφερθώ σε δυσλειτουργικές συμπεριφορές των νεότερων ηλικιών , που αντιμετωπίζουν προβλήματα οικονομικά προβλήματα και στρέφονται για την κάλυψη των οικονομικών αναγκών στην εύκολη εξεύρεση οικονομικών πόρων, με κύριο αίτιο των περισσότερων των περιπτώσεων , λόγω τοξικοεξάρτησης ή εμπλοκής τους σε εγκληματικές ενέργειες ή λόγω δημιουργίας αλόγιστων οικονομικών υποχρεώσεων, αντιλαμβάνονται τον άμεσο , συγγενή τους (πατέρα – μητέρα – παππού – γιαγιά, κ.λπ.), ως την εύκολη λύση απόκτησης των αναγκαίων για τη δόση ή για την ολοκλήρωση της εγκληματικής τους ενέργειας. Νομίζω πως μια κοινωνία αλληλεγγύης και ανθρωπισμού, επιβάλει στον καθένα από εμάς να συμπαραστέκεται στα θύματα βίας και όχι να προσπερνά το πρόβλημα. Την ίδια και ακόμα μεγαλύτερη υποχρέωση έχουν όλες οι αρμόδιες να επιληφθούν επί του θέματος , αρχές και φορείς. Η αναβλητικότητα, η υπαναχώρηση ή η αγνόησή τέτοιας καταγγελίας ή πληροφορίας, ισοδυναμεί για τον υπάλληλο με τη διάπραξη του εγκλήματος της παράβασης καθήκοντος. Είναι σημαντικό να μην αγνοούνται τα σημάδια αυτά, αλλά να γίνεται άμεση παραπομπή σε ειδικούς, που μπορούν να τα διερευνήσουν ή να τα αντιμετωπίσουν. Σύμφωνα με έρευνα του παγκοσμίου οργανισμού υγείας, 1 στα 10 άτομα ηλικίας άνω των 60 ετών, έχει δεχτεί κακοποίηση, ενώ 90% των περιπτώσεων της κακοποίησης ασκούνται από άτομα του οικογενειακού τους περιβάλλοντος. Στη χώρα μας, με βάση τα στοιχεία του Συνδέσμου Πρόληψης και Αντιμετώπισης της Βίας στην Οικογένεια, έχει παρατηρηθεί ότι ένα μικρό ποσοστό των ατόμων που έχουν απευθυνθεί στη γραμμή βοήθειας, είναι άνω των 60 ετών. Τα 2/3 εξ αυτών ανέφεραν ότι υπέστησαν βία από τον σύντροφό τους, ενώ λιγότεροι από 1/3 δήλωσαν ότι έχουν κακοποιηθεί από το παιδί τους. Τα άτομα της λεγόμενης Τρίτης Ηλικίας, σήμερα είναι πιο ενεργά στο κοινωνικοοικονομικό και πολιτικό πλαίσιο και απολαμβάνουν τον προσωπικό χρόνο τους σε δραστηριότητες που καλυτερεύουν την ποιότητα ζωής τους. Παρά ταύτα, μέσα σε όλη αυτή την εξέλιξη δομών κοινωνικής συμμετοχής , ένα σημαντικό μέρος των ατόμων Τρίτης Ηλικίας φαίνεται να είναι θύματα κακοποίησης από άτομα του οικογενειακού περιβάλλοντος.

Τι εννοούμε όμως όταν μιλάμε για ενδοοικογενειακή βία

στη Τρίτη ηλικία;

Ποιες πρακτικές ή και συμπεριφορές μπορούν να χαρακτηριστούν ως βία κατά των ατόμων της Τρίτης Ηλικίας;

'''Η επιστημονική κοινότητα έχει ορίσει περιπτωσιολογικά τις πρακτικές κακοποίησης των ηλικιωμένων. Ειδικότερα, εστιάζει στη σωματική κακοποίηση
στην παραμέληση, στην ψυχολογική βία, στη σεξουαλική κακοποίηση
στην οικονομική εκμετάλλευση και στην εξαπάτησή τους στο πλαίσιο της ιατρικής φροντίδας. Οι περιπτώσεις είναι πολλές και γι’ αυτό, ως φαινόμενο, είναι ανησυχητικό. Όποιος δεν το αντιλαμβάνεται, εθελοτυφλεί.'''

Τα στοιχεία που συγκεντρώνονται για το θιγόμενο ζήτημα, μπορεί να αποτελούν απλές ενδείξεις, που πολλές φορές ενδεχομένως συγχέονται με προβλήματα ή διαταραχές της Τρίτης Ηλικίας. Δεν παύει όμως να είναι ένα ανησυχητικό φαινόμενο, προσέτι δε πολιτισμικά και ανθρωπιστικά να παραμένει απαράδεκτο. Χωρίς περιθώριο αμφιβολίας, όταν υπάρχουν υποψίες ότι λαμβάνει χώρα τέτοια συμπεριφορά σε βάρος ηλικιωμένου, είναι σημαντικό να μην σιωπούμε. Όποιος εντοπίζει τέτοια περιστατικά, είτε είναι συγγενής, είτε γείτονας, είτε φίλος, είτε ακόμα και ξένος, πολύ περισσότερο όταν είναι ή φτάνει η ενημέρωση σε κάποιον που είναι κρατικός υπάλληλος, μπορεί, εφόσον δεν έχει τη δυνατότητα να δώσει ο ίδιος λύση, να αναφέρει το συμβάν, καταγγέλλοντάς το αρμοδίως, προκειμένου τα θύματα των συμπεριφορών αυτών να δεχθούν την απαιτούμενη βοήθεια. '''Θα παρακαλούσα και τους παθόντες '''να ενημερώνουν άμεσα, για κάθε τέτοιο περιστατικό, ακόμα και ανώνυμα, είτε στο 100, είτε στο τοπικό Αστυνομικό Τμήμα, είτε στην 24ωρη γραμμή του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικής Αλληλεγγύης (τηλ. 197), είτε οποιονδήποτε άλλο κατάλληλο φορέα γνωρίζουν. Από ψυχολογικής πλευράς τα ηλικιωμένα άτομα, που έχουν βιώσει κακοποίηση, όταν προστρέχουν για βοήθεια σε κρατική δομή, δεν πρέπει να αισθάνονται ότι τους φέρονται σαν να είναι παιδιά και ότι οι ανησυχίες τους δεν λαμβάνονται υπόψη ή ότι είναι απομονωμένα ή δεν έχουν διόδους επικοινωνίας, όταν αναφέρουν το πρόβλημά τους. Ως ενεργοί πολίτες και άνθρωποι, υποχρεούμαστε αφενός να τους ακούμε προσεκτικά, αφετέρου να καταγγέλλουμε άμεσα κάθε περιστατικό βίας που αντιλαμβανόμαστε, επειδή πολλές φορές τα θύματα διστάζουν ή είναι ανυπεράσπιστα λόγω ηλικίας (βρέφη ή ηλικιωμένοι).

Ωσαύτως, κρίνεται '' απαραίτητο ''' η εκπαιδευτική κοινότητα να εστιάσει στην εκπαίδευση των νέων και να καλύψει άμεσα τα ενδεχόμενα κενά στην πληροφόρησή τους και στη διαμόρφωση κουλτούρας κατά της βίας εν γένει και ειδικότερα κατά των ηλικιωμένων ανθρώπων. Ομοίως και οι επαγγελματίες υγείας οφείλουν να συμμετέχουν σε σεμινάρια και εκπαιδεύσεις πρόληψης της κακοποίησης ηλικιωμένων, τόσο σε ό,τι αφορά την παρατήρηση, αναγνώριση και αντιμετώπιση ακόμη και των πιο «αόρατων» μορφών κακοποίησης και διάκρισης, αλλά και η θεραπευτική τους παρέμβαση να είναι η βέλτιστη δυνατή. Η κακοποίηση ηλικιωμένων είναι αναμφίβολα μια πράξη απεχθής, συνιστά σοβαρή παραβίαση των δικαιωμάτων του ανθρώπου, προς δε και ένα σημαντικό ζήτημα δημόσιας υγείας, γι’ αυτό και λαμβάνει διαστάσεις μείζονος προβλήματος στη χώρα μας. Επειδή μου ζητήσατε να μιλήσω εφ όλης της ύλης γίνομαι πιο λεπτομερής και όχι απλά αναφορικός ,μα αναλύοντας , παραθέτοντας και αφιερώνοντας χρόνο για να γράψω και να καλύψω τις ερωτήσεις που μου θέτετε, με τον καλύτερο δυνατό τρόπο .

Η αναγνώριση των θυμάτων βίας πρέπει να αποτελέσει προτεραιότητα όλων. Στην Ελληνική Αστυνομία, απ’ όσο γνωρίζω, καταβάλλεται οριζόντια προσπάθεια από την Ηγεσία τόσο στο εκπαιδευτικό κομμάτι, όσο και στο επιμορφωτικό , ώστε ο Έλληνας αστυνομικός να ευαισθητοποιηθεί πλήρως στις περιπτώσεις αυτές, ακόμα και όταν προβάλλονται ως απλές υποψίες από τα υποψήφια θύματα. Οφείλουμε να διερευνούμε άμεσα κάθε καταγγελία, να επιλαμβανόμαστε προσωπικά και άμεσα, ώστε τα δυσμενή αποτελέσματα να μειώνονται στο ελάχιστο.

Τέλος, κατά τη χρηματοδοτική περίοδο 2014-2020, η Ευρωπαϊκή Ένωση, χρηματοδότησε και συνεχίζει να χρηματοδοτεί δράσεις και προγράμματα, όπως: «Δικαιώματα, Ισότητα και Ιθαγένεια», που εμπεριέχουν ενότητες εκπαίδευσης ειδικών στο πολύ σοβαρό αυτό ζήτημα που θίγετε στην παρούσα συνέντευξη.

ΕΡ.4: Π.Β: Αξιότιμε κύριε Καλλιακμάνη, όταν φτάσει στις αστυνομικές αρχές μια εξαφάνιση, ποια είναι τα στοιχεία που διέπουν ώστε να είναι χαρακτηριστικά εξαφάνισης; Τι πρέπει να γνωρίζει το αναγνωστικό κοινό ώστε να μην χάσει πολύτιμο χρόνο, πως δηλαδή η μη δυνατή επικοινωνία με τον άνθρωπο τους πρόκειται για εξαφάνιση πριν στραφούν στις αρχές; Θέλω κι εδώ να μας απαντήσετε αναλυτικά και όχι αναφορικά , σας κουράζω αλλά πρέπει η συνέντευξη μας να γίνει εφαλτήριο , να δοθεί χώρος και έκταση σε όλες τις παραμέτρους.

ΑΠ.4:Γ.Κ: Ξεκινώντας την απάντηση από το δεύτερο σκέλος της ερώτησης σας, λέω στεντόρεια τη φωνή, πως σε ένα

περιστατικό εξαφάνισης είτε ανηλίκου, είτε ηλικιωμένου, δεν πρέπει να χάνεται πολύτιμος χρόνος. Απαιτείται άμεση ενεργοποίηση, ακόμη και αν πρόκειται για εσφαλμένη εκτίμηση. Κανείς δεν θα σχολιάσει δυσμενώς το ενδιαφέρον των συγγενών για τον άνθρωπό τους. Αντίθετα, εάν αργοπορήσουν να ενημερώσουν και το δυσμενές αποτέλεσμα των ερευνών συναρτηθεί άμεσα με το χρόνο δήλωσης της εξαφάνισης, τότε οι τύψεις θα είναι παρούσες και διαχρονικές.

Η Ελληνική Αστυνομία, μέσα από το κανονιστικό της πλαίσιο και ειδικότερα με τις διατάξεις του άρθρου 124 του Προεδρικού Διατάγματος 141/1991 (Α΄-58 από 30-4-1991) με τίτλο «Αρμοδιότητες οργάνων και υπηρεσιακές ενέργειες του προσωπικού του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης και θέματα οργάνωσης Υπηρεσιών», όπως ισχύει, έχει θέσει τις νομικές δεσμεύσεις και τις υποχρεώσεις του προσωπικού της Ελληνικής Αστυνομίας για την αναζήτηση εξαφανισθέντων προσώπων. Φρονώ ότι δεν είναι ο κατάλληλος χώρος να παραθέσω νομικές αναλύσεις, όμως ο συγκεκριμένος νόμος θα ήταν παράληψη η μη αναφορά σε αυτόν , αλλά τον παραθέτω για να σας διαβεβαιώσω ότι υπάρχουν όλες οι προβλέψεις για το ποια είναι τα στοιχεία που ενδελεχώς και συστηματικά εξετάζονται, ώστε να καταλήξουν οι επαναλαμβανόμενοι τέτοιων υποθέσεων αστυνομικοί υπάλληλοι, στο συμπέρασμα ότι τα δεδομένα που έχουν στη διάθεσή τους οριοθετούν τα χαρακτηριστικά μιας εξαφάνισης, για να εκκινήσουν οι δέουσες αναζητήσεις με την κινητοποίηση όλων των συναρμόδιων Υπηρεσιών και φορέων. Τα χαρακτηριστικά αυτά δεν διαφέρουν καθόλου από εκείνα που οφείλει να καταθέσει κάποιος για την ενεργοποίηση του Silver Alert 10-65.

Στατιστικά γνωρίζω ότι οι 9 στους 10 ηλικιωμένους βρέθηκαν σώοι. Σε αυτό συνετέλεσε το γεγονός ότι τα οικεία τους πρόσωπα ενεργοποιήθηκαν άμεσα, ενημέρωσαν τις αρμόδιες Υπηρεσίες και κατέθεσαν τα δικαιολογητικά για την ενεργοποίηση Silver Alert, μέσα στο πρώτο τριήμερο από την εξαφάνισή τους. Για 5 στους 10 ηλικιωμένους που εντοπίσθηκαν θανόντες, τα οικεία τους πρόσωπα είχαν καταθέσει τα δικαιολογητικά για την ενεργοποίηση Silver Alert, πέραν των 72 ωρών από την εξαφάνισή τους. Άρα, απαιτείται εγρήγορση, έγκαιρη ενημέρωση και δραστηριοποίηση κάθε ανθρώπινου ή τεχνικού πόρου για την ανεύρεση του εξαφανισθέντος το συντομότερο δυνατό.

ΕΡ.5 : Π.Β: Η ύπαρξη της Γραμμής Ζωής, ο συναγερμός Silver Alert το 10-65 κλείνει 10 χρόνια φέτος από τη σύλληψη της ιδέας δημιουργίας της, είναι επιβοηθητικός σε θέμα χρόνου εύρεσης ενός ανθρώπου που αγνοείται η δημοσιοποίηση εξαφάνισης;

ΑΠ.5: Γ.Κ : Νομίζω ότι η απάντηση είναι αυτονόητα θετική. Δεν

κομίζω γλαύκας εις Αθήνας. Ήδη προανέφερα στατιστικά στοιχεία, τα οποία δεν αφήνουν κανένα περιθώριο αμφισβήτησης της σπουδαιότητας του έργου της «Γραμμής Ζωής» στην άμεση κινητοποίηση και ευαισθητοποίηση του κοινωνικού συνόλου και τη γρήγορη ανεύρεση του εξαφανισμένου προσώπου. Δεν θα έλεγα τη «Γραμμή Ζωής» και τους συμπαραμαρτούντες μηχανισμούς της, ως λειτουργούντες υποβοηθητικά στο έργο της Αστυνομίας, αλλά ως μια εξαιρετική πρωτοβουλία, με πρωτεύοντα και μείζονος σπουδαιότητας κοινωνικό και πρωτίστως ανθρωπιστικό ρόλο, που αρμονικά συνεργαζόμενη με την Αστυνομία και τους λοιπούς συναρμόδιους φορείς, αποδίδει τα μέγιστα στην κοινωνία και στους συνανθρώπους μας, ιδιαιτέρως όμως σε όσους έχουν ανάγκη έγκαιρης προστασίας, μετά την εξαφάνισή τους. Θερμά συγχαρητήρια για τη δράση σας αυτή. Η κοινωνία αναγνωρίζει τα επιτεύγματά της και σας οφείλει πολλά. Ευελπιστώ η συνέχειά της να είναι ανάλογη με τη σημερινή, με πολλές - πολλές επιτυχίες στο μέλλον, αν και θα προτιμούσα να μην υπήρχε ούτε ένας συνάνθρωπός μας εξαφανισμένος, πολύτιμη προσφορά της της ..

ΕΡ. 6: Π.Β: Το φαινόμενο της εγκληματικότητας, στα ηλικιωμένα άτομα, έχει αυξηθεί ή παλαιότερα δεν το πρόβαλαν όσο το προβάλλουν σήμερα τα ΜΜΕ;

ΑΠ. 6: Γ.Κ: Νομίζω ότι ισχύουν και τα δύο. Και η εγκληματικότητα έχει αυξηθεί, λόγω της οικονομικής κρίσης, του

μεταναστευτικού προβλήματος και της παγκοσμιοποίησης του οργανωμένου εγκλήματος, αλλά και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης ασχολούνται σήμερα, ίσως και περισσότερο από όσο τους αναλογεί, με τα εγκλήματα κατά των ηλικιωμένων. Είναι από τα θέματα που κατά το κοινώς λεγόμενο «πωλούν» ως προϊόν, γι’ αυτό και είναι δεδομένη η υπερπροβολή τους, ο μηρυκασμός τους επί σειρά ημερών και εν τέλει η δημιουργία κλίματος φοβίας, που δεν συμβάλει στην αύξηση του αισθήματος ασφάλειας των πολιτών.

Όλη αυτή η μεταχείριση του προβλήματος από τα ΜΜΕ , που δεν είναι λίγες και οι φορές που κάνουν άριστα το έργο τους , επί της ουσίας όμως είναι πολλά ακόμα όσα πρέπει να λεχθούν πάνω στο ζήτημα αυτό και μένουν ανείπωτα . Χτύπησαν τον ηλικιωμένο, σκότωσαν τον ηλικιωμένο, τον έκαψαν με σίδερο, τον παρέσυραν με το αυτοκίνητο για να τον ληστέψουν, τον έδεσαν μέσα στο σπίτι του, τον φίμωσαν και τον λήστεψαν, κ.λπ. Ο καθένας μπορεί να καταλάβει τα συναισθήματα ενός ηλικιωμένου που βομβαρδίζεται καθημερινά και από πολλές πηγές πληροφόρησης, με τέτοιες ειδήσεις. Έτσι ,ιδιαίτερα εάν ζει μόνος, κάθε θόρυβος στο σπίτι, είτε εξωτερικός είτε εσωτερικός, μπορεί να τον πανικοβάλει, να τον τρομοκρατήσει, να εξάψει τη φαντασία του και να τον οδηγήσει σε πράξεις, που δεν θα προέβαινε αν δεν είχε παρακινηθεί, όπως η εξαφάνιση , γιατί πλάθει ιστορίες από την ενημέρωση όχι των γεγονότων αλλά σαν καλοπαιγμένο έργο για τις ανάγκες του ρεπορτάζ που πρέπει να πουλήσει. Ο Αστυνομικός και Δικαστικός Ρεπόρτερ πρέπει να μην ακροβατεί ανάμεσα στον τρόμο που επικρατεί γύρω από την είδηση γιατί άλλο η ενημέρωση κι άλλο το πλέκω γύρω από την είδηση κινηματογραφική προβολή με τη μορφή θρίλερ κι η νέα σπουδαγμένη γενιά αστυνομικών και δικαστικών ρεπόρτερ το γνωρίζουν καλά ..

ΕΡ.7 :Π.Β: Αξιότιμε κύριε Γεώργιε Καλλιακμάνη, να σας ρωτήσω, υπάρχουν στοιχεία πώς ένα ποσοστό παιδιών που κακοποιούν τους ηλικιωμένους γονείς τους ήταν τα ίδια που κακοποιήθηκαν στην παιδική τους ηλικία από τους τώρα ηλικιωμένους γονείς τους; Μιλήστε μας και επί της ευκαιρίας γενικά για την κακοποίηση και τις διαστάσεις της .

ΑΠ.7:Γ.Κ : Η ενδοοικογενειακή βία είναι μια σύνθετη διαδικασία, που επηρεάζει τη συμπεριφορά του θύματος και την

αλλάζει αν δεν ληφθεί βοήθεια από ειδικούς ψυχικής υγείας πρώτιστα . Πιο συγκεκριμένα, περιλαμβάνει σωματική κακοποίηση, ψυχολογική κακοποίηση, σεξουαλική κακοποίηση και ενδεχόμενη παραμέληση. Θεωρείται μείζον κοινωνικό πρόβλημα, το οποίο λαμβάνει χώρα σε όλες τις κοινωνίες και μεταξύ όλων των ατόμων, ανεξαρτήτως μορφωτικού επιπέδου ή κοινωνικής τάξης ή οικονομικής θέσης των εμπλεκόμενων. Μπορεί να είναι γνωστό , αλλά για μας έχει αξία και η μοναδικότητα του ατόμου ( σε όπια ηλικιακή ομάδα κι αν ανήκει και σε όποια ταξικά οικονομικής ομάδα επίσης ανήκει. ) Έχει σημαντικές επιπτώσεις στην οικογένεια και στο κοινωνικό περιβάλλον και είναι βέβαιο ότι επηρεάζει δυσμενώς και μάλιστα σε μεγάλο βαθμό την ψυχική υγεία του παιδιού, εφήβου ,είτε ηλικιωμένου .

Οι επιπτώσεις σε γενικό πλαίσιο ,της ενδοοικογενειακής βίας στην ψυχική υγεία των παιδιών, ας ξεκινήσω από αυτό , την βία στα παιδιά, είναι περισσότερο από βέβαιο ότι έχουν σοβαρό αντίκτυπο στην ομαλή ανάπτυξή τους. Οι επιστήμονες δέχονται πως η μη έγκαιρη αντιμετώπιση τέτοιων ζητημάτων, μπορεί να ενισχύσει καταλυτικά τις δυσμενείς επιπτώσεις στο άτομο, ακόμα και στην ενήλικη ζωή του.

Η βία που εκδηλώνεται στην οικογένεια κατά τη διάρκεια της σχολικής ηλικίας, ιδιαιτέρως δε στην εφηβεία, έχει ως συνέπεια τα παιδιά να αναπτύξουν σοβαρά προβλήματα που θα τους ακολουθούν και στην ενήλικη ζωή. Εκδηλώνουν συχνά αντικοινωνική και παραβατική συμπεριφορά, μπαίνουν στον οδυνηρό δρόμο της χρήσης ουσιών ή οινοπνεύματος, αποπειρώνται να αυτοκτονήσουν. Έχουν έντονο αίσθημα άγχους, κατάθλιψης και επιθετικότητας. Είναι πιθανόν να ασκούν βία προς τα μέλη της οικογένειάς τους, επειδή έχουν τη βία ως πρότυπο από την οικογένεια, καθόσον έλυνε τα προβλήματά της πάντα με συγκρούσεις και βία, καθ’ ον χρόνο ήταν παιδιά. Τα άτομα αυτά θεωρούν ότι ήταν πάντα το θύμα, αυτοί που έφταιγαν για ό,τι συνέβαινε στην οικογένεια. Η ανατροφή του παιδιού αποτελεί ένα πολύ σοβαρό ζήτημα. Οι επιπτώσεις της βίας διαταράσσουν τον ψυχικό του κόσμο, που σε πολλές περιπτώσεις το οδηγεί να γίνει ένας ενήλικας με σοβαρά προβλήματα ψυχοπαθολογίας. Ένα παιδί, λένε οι επιστήμονες, το οποίο μεγαλώνει σε ένα βίαιο περιβάλλον έχει αυξημένες πιθανότητες να αναπτύξει συναισθηματική αστάθεια και ανασφάλεια, φόβο, άγχος, κατάθλιψη, μετατραυματικό στρες, διαταραχές ύπνου και διατροφής. Είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα γίνει στο μέλλον ένας κακοποιητικός γονέας, ο οποίος θα μαθαίνει στο παιδί του, μέσω της μίμησης, ότι η βίαιη και επιθετική συμπεριφορά είναι ο καταλληλότερος τρόπος επίλυσης διαφορών. Το παιδί μεγαλώνοντας με τον τρόπο αυτό, έχει «εκπαιδευτεί» να ασκήσει το ίδιο βία, επειδή έχει αποδεχθεί ενδόμυχα τη βία ως αντίδραση και έχει εδραία την πεποίθηση ότι το θύμα αξίζει αυτά που παθαίνει.

Συμπερασματικά, μπορούμε να πούμε ότι απαιτείται πολύ σοβαρή προσπάθεια για τη διασφάλιση της οικογενειακής συνοχής και για τη διαμόρφωση σωστής προσωπικότητας. Θεωρώ ότι η εκπαίδευση των νέων, εντός και εκτός οικογένειας, είναι το «φάρμακο» για να ελαχιστοποιηθούν οι περιπτώσεις αυτές και να γίνει το μέλλον όλων μας καλύτερο. Έτσι , κατά προσέγγιση το τότε ανήλικο παιδί ή έφηβος , στο ρόλο του ενήλικα που έχει την ευθύνη του ανήμπορου γονιού του , μπορεί να ανήκει στις περιπτώσεις που θα τον κακοποιήσει , όντας πλέον ο γονιός ανήμπορος σαν συνέχεια του μοτίβου συμπεριφοράς , της νοοτροπίας που έχει καλλιεργηθεί πως όλα λύνονται με τη βία. Υπάρχουν όμως παιδιά που παρόλο που υπέστησαν βία από τους γονείς στο παρελθόν τους , φροντίζουν και φέρονται με αγάπη στον ανήμπορο γονέα τους . Οπότε έχει δύο όψεις στην απάντηση στο αν τα παιδιά που κακοποιήθηκαν στην παιδική τους ηλικία από τους γονείς , θα φερθούν αντίστοιχα κακοποιητικά ή μη κακοποιητικά έχοντας σεβασμό ως προς τον ηλικιωμένο γονιό τους , που ήταν άλλες οι νοοτροπίες διαπαιδαγώγησης μ άλλων εποχών και πρέπει να περαστεί το μήνυμα πως όσο αφορά την κακοποίηση ηλικιωμένων , από τους φροντιστές τους , είναι ένα κρούσμα που πρέπει να εξετάζεται από τους αρμόδιους επιστήμονες , παράλληλα με την προνοιακή μέριμνα και τις υπηρεσίες των κρατικών φορέων.

ΕΡ.8 :Π.Β : Αξιότιμε κύριε Γεώργιε Καλλιακμάνη, σας ευχαριστούμε ολόψυχα πρώτον γιατί είστε η πρώτη συνέντευξη για το site της Γραμμής Ζωής που είναι για μια διαδικτυακή καμπάνια, με σκοπό να εξαπλωθεί και να βρει στήριξη η δράση της, που θα έχει και επιμορφωτικό χαρακτήρα, να σκύψουμε όλοι πάνω από τις αιτίες εξαφάνισης και εδώ κάπου κλείνοντας την συνέντευξη μας, να σας ρωτήσω αν είναι κάτι που δεν ρώτησα ή μου διέφυγε να αναφέρω και θέλετε να προσθέσετε;

ΑΠ.8: Γ.Κ: Αυτό που θέλω εν κατακλείδι να προσθέσω είναι ότι απαιτείται επιτέλους να επαναπροσδιορίσουμε τις σχέσεις μας.

Κοινωνία και φορείς. Η Αστυνομία είναι θεσμός που υπάρχει για τον πολίτη. Καλώ όλους να εμπιστευθούν τον Έλληνα αστυνομικό, να σταθούν δίπλα του αρωγοί και φίλοι και τα αποτελέσματα θα είναι απτά και υπέρ των πολιτών. Να προσθέσω ακόμη ότι η Αστυνομία έχει αναπτύξει άψογη συνεργασία με τη «Γραμμή Ζωής» και τις δράσεις που αυτή καλλιεργεί, υπάρχει σχέση εμπιστοσύνης και η στρατηγική αυτή οδηγεί σε επιτυχίες, που αντανακλούν στην κοινωνία, στους έχοντες ανάγκη και στους οικείους τους.

Σας ευχαριστώ κι εγώ προσωπικά από καρδιάς για την Τιμή της συνέντευξης!

Τον ευχαριστούμε ολόψυχα !!! 

Περισσότερα για τον Αξιότιμο κύριο Γεώργιο Καλλιακμάνη στο site του: https://www.whoiswhogreece.com/georgios-kalliakmanis/

Facebook: https://www.facebook.com/george.kalliakmanis.1

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΔΑΚΤΟΡΑ ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΚΑΡΔΑΡΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΚΙΑΓΡΑΦΗΣΗΓΙΑ ΤΙΣ 3Ο ΗΜΕΡΕΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

Η κ. Αγγελική Καρδαρά είναι Διδάκτωρ του Τμήματος Επικοινωνίας & ΜΜΕ Πανεπιστημίου Αθηνών, Φιλόλογος και Τακτική Επιστημονική Συνεργάτιδα του Κέντρου Μελέτης του Εγκλήματος. Πρόκειται για μία λαμπρή επιστήμονα, με λαμπρό συγγραφικό έργο, εγκληματολογικά. Ασχολείται επιτυχημένα με την έρευνα επί πολλά συναπτά έτη και ο κόσμος της εγκληματολογίας και του αστυνομικού και δικαστικού ρεπορτάζ γνωρίζει την ανεκτίμητη προσφορά της .

Ευχαριστώ την Δρα Αγγελική Καρδαρά για την τιμή παραχώρησης της συνέντευξης.

Σε μία Συνέντευξη για το βιβλίο της: Σκιαγράφηση του Ψυχολογικού Προφίλ Εγκληματιών που απασχόλησαν τα Ελληνικά ΜΜΕ ( 1993-2018).

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΔΑΚΤΟΡΑ ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΚΑΡΔΑΡΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΚΙΑΓΡΑΦΗΣΗ ΓΙΑ ΤΙΣ 3Ο ΗΜΕΡΕΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ 

Σας είχα προϊδεάσει από την πρώτη μας συνέντευξη για την Ένωση Συντακτών Διαδικτύου, για το βιβλίο της με τίτλο ''ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΛΟΓΙΑΣ ΓΙΑ  ΤΟΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΚΑΙ ΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΣΥΝΤΑΚΤΗ'' πάλι από τις Εκδόσεις Παπαζήση, πως πρόκειται για μία λαμπρή επιστήμονα και δεν είχα γράψει υπερβολές. Ιδού η πορεία της .. Και μας ανακοινώνει αποκλειστικά πως μας ετοιμάζει νέες σημαντικές επιστημονικές δράσεις για το μέλλον ...

Σημαντική συμμετοχή στη συνέντευξη : Μας απαντά και ο Πρώην Αν. Υπουργός Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη 2015 με σπουδαία προσφορά για τις '' Εισαγωγικές Σκέψεις '' στο ομότιτλο βιβλίο της , για την ανεκτίμητη αξία της Δρ Αγγελικής Καρδαρά στο χώρο της Εγκληματολογίας . Τον ευχαριστούμε και οι δύο μας από ψυχής . 

Παναγιώτα Βασιλοπούλου: Αστυνομικός & Δικαστικός Ρεπόρτερ. Μέλος Ε.Σ.Ε.Σ & Αξιωματούχος Δημοσιογράφος της Ένωσης Συντακτών Διαδικτύου .

ΕΡ.1: Παναγιώτα Βασιλοπούλου : Από την πρώτη μας συνέντευξη και μετά , η εμπιστοσύνη, η εκτίμηση και ο σεβασμός, μεταξύ μας, ήταν τα πιο πολύτιμα δώρα και ο χρόνος τα εδραίωσε. Έτσι τώρα είμαστε εδώ για το δεύτερο από τα πέντε συνολικά βιβλία που έχεις γράψει και να πω πως είναι τιμή μου να φιλοξενώ μία διαδικτυακή συνέντευξη μας  Καλωσόρισες κοντά μου και πάλι. Τιμή μου η παραχώρηση μίας ακόμα συνέντευξης μας.

ΑΠ.1 : Αγγελική Καρδαρά: Ευχαριστώ θερμά για τη ζέστη φιλοξενία, για μία φορά ακόμα.

( Αφιερωματικό βίντεο στη ΔΙΔΑΚΤΟΡΑ ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΚΑΡΔΑΡΑ,

ΓΙΑ ΤΗ ΣΚΙΑΓΡΑΦΗΣΗ.....)

https://www.youtube.com/watch?v=GMW6w9H7O7w&fbclid=IwAR2ECtf12lQJCsmulj4CGJfe3eQzdPIUMDKeNrGSTuE0v-rpRBG9BJt93BY

ΕΡ.2: Π.Β : Σε έχουμε κοντά μας με το νέο βιβλίο σου, παρακαταθήκη για την εγκληματολογική βιβλιοθήκη , πάλι από τις Εκδόσεις Παπαζήση με τίτλο ΣΚΙΑΓΡΑΦΗΣΗ ΤΟΥ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΟΥ ΠΡΟΦΙΛ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΩΝ ΠΟΥ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΑΝ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΜΜΕ ( 1993-2018) ως μια συνέχεια του βιβλίου σου, από τον ίδιο Εκδοτικό οίκο με τίτλο ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΛΟΓΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΚΑΙ ΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΣΥΝΤΑΚΤΗ 

ΑΠ.2: Α.Κ. : Ευχαριστώ κατ’ αρχάς για τον τιμητικό σχολιασμό του βιβλίου. Ναι, πρόκειται για το πέμπτο βιβλίο μου, που αποτελεί τη συνέχεια του Εγχειριδίου Εγκληματολογίας για τον Αστυνομικό και Δικαστικό Συντάκτη. Από τις εκδόσεις Παπαζήση και το παρόν βιβλίο υπό τον τίτλο Σκιαγράφηση του ψυχολογικού προφίλ εγκληματιών που απασχόλησαν τα ελληνικά ΜΜΕ (1993-2018), σκέψεις εισαγωγικές Καθηγητή Εγκληματολογίας, κ. Γιάννη Πανούση και προλογικό σημείωμα Καθηγητή Εγκληματολογίας, κ. Χρήστου Τσουραμάνη.

ΕΡ.3:Π.Β: Ακόμα θεωρώ απαράδεκτο να μην το διαβάσει και αυτό και το προηγούμενο βιβλίο κάθε αστυνομικός και δικαστικός ρεπόρτερ και σε αυτή τη συνέντευξη το υποστηρίζω ξανά , γιατί είναι σπουδαία εφόδια για τον δημοσιογράφο της σύγχρονης εποχής. Εδώ όμως στο νέο βιβλίο , υπάρχει προέκταση , ποιο είναι το κομβικό σημείο της επέκτασης;

ΑΠ:3.Α.Κ: Είμαστε πάντα δίπλα στον δημοσιογραφικό κόσμο και με το συγγραφικό έργο και στο πλαίσιο της αρθρογραφίας στη θεματική «Έγκλημα και Media» αλλά και μέσα από τις εκπαιδεύσεις μας στο Κέντρο Μελέτης του Εγκλήματος, με στόχο να εμβαθύνουμε στο έγκλημα, το εγκληματικό φαινόμενο και την απεικόνισή του στα μίντια. Όπως ορθώς επισημαίνετε, υπάρχει ένα κομβικό σημείο επέκτασης που έγκειται στη μεγαλύτερη εμβάθυνση στα κίνητρα εγκληματικής δράσης καθώς και στα στοιχεία που συνθέτουν το ψυχολογικό και εγκληματικό προφίλ των δραστών/ δραστιδών εγκληματικών ενεργειών και κυρίως εγκλημάτων κατά της ζωής και κατά της γενετήσιας ελευθερίας που απασχολούν εκτενώς τα ΜΜΕ.

ΕΡ.4:Π.Β: Αυτό που μας φοβίζει όλους περισσότερο είναι για τα ανήλικα πιο πολύ παιδιά ''τα Διαδικτυακά Παιχνίδια Θανάτου'' όπου μπορούν να έχουν τραγική κατάληξη . Το ίδιο με φοβίζει και η παρουσίαση που κάνουν τα ΜΜΕ, χωρίς αναλύσεις, προσεγγίσεις , και ουσία. Απλώς μεταφέρουν την είδηση και τέλος. Διαβάζοντας το αντίστοιχο Κεφάλαιο του βιβλίου σας, μου δημιουργεί προβληματισμούς για το πώς οι δράστες καταφέρνουν έντεχνα να χειριστούν τον ψυχολογικό κόσμο των παιδιών ειδικά. Πώς σκιαγραφείται τον προφίλ των ατόμων αυτών που χειρίζονται πίσω από την απρόσωπη οθόνη τον ψυχολογικό κόσμο των ανηλίκων;

ΑΠ.4:Α.Κ: Πολύ ενδιαφέρουσα η ερώτησή σας. Να ξεκινήσω υπογραμμίζοντας ότι οι ανήλικοι αποτελούν τα χαρακτηριζόμενα «ευάλωτα θύματα» / vulnerable victims που λόγω ηλικίας τους καθίστανται εύκολα θύματα εγκληματιών εάν αφεθούν στον αχανή διαδικτυακό κόσμο χωρίς όρια, χωρίς την απαιτούμενη γονική επίβλεψη και χωρίς να έχουν αποκτήσει τη γνώση για την ασφαλή πλοήγησή τους στο διαδίκτυο. Αυτή είναι μία πολύ κρίσιμη διάσταση του θέματος που οφείλουμε να αναδείξουμε και μιντιακά βασιζόμενοι όχι μόνο στο προφίλ των δραστών αλλά και των θυμάτων. Να τονίσουμε, δηλαδή, ότι η προστασία της ανηλικότητας είναι ευθύνη της οικογένειας και ότι οι γονείς και σε ένα δεύτερο αλλά εξίσου σημαντικό επίπεδο οι εκπαιδευτικοί πρέπει να είναι ουσιαστικά δίπλα στους ανήλικους και να τους καθοδηγούν, δεδομένου ότι οι ανήλικοι σε πολύ μικρές ηλικίες μπαίνουν στον διαδικτυακό κόσμο, αποκτούν τους δικούς τους λογαριασμούς στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, συνεπώς έρχονται αντιμέτωποι με τις νέες προκλήσεις της εποχής. Αυτό, πρακτικά, σημαίνει ότι όλοι οι ανήλικοι χρήστες στη χώρα μας πρέπει να εκπαιδευτούν από τους αρμόδιους φορείς για την ασφαλή χρήση του διαδικτύου. Οι γονείς έχουν την υποχρέωση να επιβλέπουν τον ανήλικο θέτοντας ένα σαφές πλαίσιο χρήσης του διαδικτύου και όρια που πρέπει να τηρούνται και τα ΜΜΕ να ενημερώνουν με τρόπο ολοκληρωμένο το ευρύ κοινό, χωρίς να καλλιεργούν «ηθικό πανικό» αλλά εμβαθύνοντας στο φαινόμενο.

Σχετικά με τη σκιαγράφηση του ψυχό-εγκληματικού προφίλ δημιουργών «διαδικτυακών παιχνιδιών θανάτου» στο βιβλίο γίνεται ανάλυση του χαρακτηριζόμενου «ιδεοληπτικού εγκληματία». Μία ανάλυση που πιστεύω ότι έχει ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον, δεδομένης της αύξησης των ιδεοληψιών ως κίνητρο εγκληματικής δράσης. 

Όσον αφορά το διαδικτυακό έγκλημα, στο βιβλίο να τονίσω ότι γίνεται εκτενής αναφορά στο φαινόμενο του online grooming, σύμφωνα με το οποίο παιδόφιλοι προσεγγίζουν διαδικτυακά, κυρίως στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και τα smartphones, παιδιά και εφήβους προσποιούμενοι ότι είναι συνομήλικοί τους και ότι έχουν κοινά ενδιαφέροντα μαζί τους. Παράλληλα προσπαθούν να δελεάσουν τα παιδιά με διάφορους τρόπους, όπως με ωραία λόγια ή με δώρα που τους υπόσχονται. Από τη στιγμή που οι αποκαλούμενοι groomers θεμελιώσουν σχέση εμπιστοσύνης με το θύμα τους και αποσπάσουν χρήσιμες για τους εγκληματικούς τους σκοπούς πληροφορίες σχετικά με το ίδιο το παιδί και την οικογένειά του, προσανατολίζουν τη συζήτηση σε σεξουαλικού περιεχομένου αντικείμενο, ζητώντας από το παιδί να τους στείλει γυμνές του φωτογραφίες ή/και προκλητικά βίντεο. Μπορεί ακόμα και να επιδιώξουν συνάντηση με το ανήλικο θύμα τους και να το απειλήσουν ότι θα στείλουν τις φωτογραφίες και τα βίντεο στους γονείς του ή ότι θα τα δημοσιοποιήσουν στο internet.

Είναι σημαντικό, επίσης, να αναφέρουμε ότι οι online groomers δεν είναι πάντα άγνωστοι του θύματος. Σε πολλές περιπτώσεις έχουν ήδη συναντήσει το θύμα τους μέσω της οικογένειας ή άλλων κοινωνικών ή ακόμα και εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων του παιδιού και απλώς χρησιμοποιούν το διαδίκτυο για να έρθουν σε επαφή μαζί του και να κερδίσουν την εμπιστοσύνη του. Μπορεί, δηλαδή, να πρόκειται για έναν οικογενειακό φίλο ή άλλο άτομο που βρίσκεται κοντά στο παιδί. Επομένως, θα τονίσω για μία φορά ακόμα και θα ήθελα αυτό να είναι ένα μήνυμα, που θα περάσουμε μέσα από τη συνέντευξή μας, ότι οι γονείς πρέπει να είναι πολύ προσεκτικοί με τους ανθρώπους στους οποίους εμπιστεύονται τα παιδιά τους, τόσο για εκπαιδευτικούς όσο και για φιλικούς/ κοινωνικούς σκοπούς.

ΕΡ.5:Π.Β: Θέλω εδώ να αναφερθούμε σε όλο το θεωρητικό κοινωνικό πλαίσιο που καλύπτει το πρώτο μέρος του βιβλίου σχετικά με το (criminal profiling ) και να ρωτήσω , το κοινό, καλύπτεται με τον τρόπο που του παρουσιάζουν τα ΜΜΕ το έγκλημα ή τους αφήνει σοβαρές απορίες σε πολλά κοινωνικά ζητήματα που είναι φλέγοντα ζητήματα της κοινωνίας του 2020;

ΑΠ.5 .Α.Κ: Η σκιαγράφηση του ψυχολογικού και εγκληματικού προφίλ δραστών/ δραστιδών εγκληματικών ενεργειών συνιστά μία πολυσύνθετη διαδικασία που βασίζεται σε μία διεπιστημονική προσέγγιση και εμβάθυνση στα ειδικά χαρακτηριστικά κάθε υπόθεσης. Αυτήν τη γνώση επιχειρούμε να μεταφέρουμε στον δημοσιογραφικό κόσμο μέσα από το βιβλίο και τις εκπαιδεύσεις μας. Στο Α’ Μέρος του βιβλίου παρουσιάζεται το θεωρητικό πλαίσιο σχετικά με το criminal profiling και αναλύονται παραδείγματα από τη διεθνή εγκληματολογική έρευνα. Ειδικότερα, ορίζεται η «έννοια του criminal profiling» και προσδιορίζονται οι επιτελούμενοι σκοποί του. Μέσω της ιστορικής αναδρομής εξετάζουμε πότε και σε ποια υπόθεση εφαρμόστηκε για πρώτη φορά το criminal profiling και πώς εξελίχθηκε με την πάροδο των ετών. Εστιάζουμε, επιπροσθέτως, στη συμβολή της τεχνολογίας στη σύγχρονη εποχή αλλά και στα όρια και τις αδυναμίες της μεθόδου. Γίνεται, επίσης, εκτενής ανάλυση του τόπου του εγκλήματος/ crime scene. Είναι άξιο επισημάνσεως ότι ο τόπος του εγκλήματος «μιλάει» στους ερευνητές αποκαλύπτοντας σημαντικά στοιχεία για τον εγκληματία και τον τρόπο εγκληματικής του δράσης. Η Μέθοδος Εγκληματικής Δράσης και η Υπογραφή του δράστη, η οποία αναφέρεται σε πράξεις και συμπεριφορές, των οποίων τα κίνητρα είναι άμεσα συνδεδεμένα με την ψυχοσύνθεση του δράστη και η πραγμάτωση αυτών προσφέρει στον δράστη συναισθηματική και ψυχική ικανοποίηση κάποιας βαθύτερης προσωπικής του ανάγκης ή φαντασίωσης, διερευνώνται στο βιβλίο συστηματικό. Ακόμα στο Α’ Μέρος απεικονίζεται το εγκληματικό προφίλ των κατ’ εξακολούθηση ανθρωποκτόνων/ serial killers, των βιαστών και των εμπρηστών. Το Α’ Μέρος ολοκληρώνεται με τη χρησιμότητα του criminal profiling στη δημοσιογραφική έρευνα και την «ανατομία» του κινήτρου κατά την κάλυψη μίας υπόθεσης υψηλού εγκληματολογικού ενδιαφέροντος στο αστυνομικό και δικαστικό ρεπορτάζ. Η θεωρητική γνώση μας δίνει την πολύτιμη ευκαιρία να εμβαθύνουμε στις πολύκροτες υποθέσεις που παρουσιάζονται και αναλύονται στο Β’ ΜΕΡΟΣ και να ρίξουμε φως σε σκοτεινά σημεία τους.

ΕΡ.6:Π.Β: Το συγκεκριμένο βιβλίο αναλύει εγκλήματα που απασχόλησαν τα Ελληνικά ΜΜΕ τα έτη ( 1993 -2018) . Τι αλλαγές έχουν στην προβολή των ΜΜΕ τα τότε εγκλήματα με τα εγκλήματα μέχρι το 2018; Η σκιαγράφηση των εγκληματιών φέρει διαφορές από το τότε στο σήμερα;

ΑΠ.6: Α.Κ.: Μία θεμελιώδης διαφορά που εντοπίζω είναι η εκτεταμένη χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, με τα θετικά και τα αρνητικά αυτής της «κυριαρχίας». Το αποτέλεσμα είναι ότι τα «λαϊκά δικαστήρια» που κάποτε στήνονταν σε τηλεοπτικές εκπομπές, έχουν «μεταφερθεί» στον διαδικτυακό κόσμου, όπου ο κάθε χρήστης μπορεί ακόμα και ανώνυμα να γράψει ό,τι θέλει. Το θετικό από την άλλη πλευρά είναι ότι μας δίνεται η δυνατότητα -και ερευνητικά- λόγω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης να ενημερώσουμε ευρύτατα τμήματα πληθυσμού και να περάσουμε πολύτιμα κοινωνικά μηνύματα για τα πολύ σοβαρά ζητήματα εγκληματολογικού και κοινωνικού ενδιαφέροντος, όπως είναι η ενδοοικογενειακή βία και η κακοποίηση παιδιών. Ως προς το εγκληματικό φαινόμενο, στη σύγχρονη εποχή, οφείλουμε να επιστήσουμε την προσοχή στις σοβαρές ποιοτικές αλλαγές που είναι απόρροια και της κοινωνικής κρίσης με αποτέλεσμα το έγκλημα να γίνεται πιο βίαιο, να αποκτά πιο σκληρές διαστάσεις, στοιχείο που καθιστά επιτακτική την ενίσχυση της πρόληψης και της έγκαιρης παρέμβασης. Ως προς την απεικόνισή του στα ΜΜΕ, είναι αναγκαία η βαθύτερη προσέγγισή και η καταγραφή της άποψης της επιστημονικής κοινότητας.

ΕΡ.7: Π.Β: Να τονίσω πως το βιβλίο και το περιεχόμενο του είναι θησαυρός για τους επαγγελματίες εγκληματολόγους , για τους αστυνομικούς και δικαστικούς ρεπόρτερ στην εγκληματολογία , όπως και νέους Ιδιωτικούς Ερευνητές, θα πρόσθετα και όσους εργάζονται σε Αρχές γιατί όλοι μας θέλοντας και μη είμαστε μια αλυσίδα . Τότε μόνο, διαβάζοντας το, θα καταλάβουν την ανεκτίμητη αξία του. Συγχαρητήρια από καρδιάς και να ρωτήσω πως η πιο σημαντική εμβάθυνση που έχετε κάνει στο βιβλίο είναι η αξία των κινήτρων των δραστών . Γιατί είναι ζωτικής σημασίας αυτό;

ΑΠ.7: Α.Κ.: Μέσω της εμβάθυνσης των κινήτρων δράσης, μπορούν, κατά την ερευνητική μου άποψη, να εξαχθούν σημαντικά και πολύτιμα συμπεράσματα για το έγκλημα, το εγκληματικό φαινόμενο και πρωτίστως την ενίσχυση της πρόληψης μορφών εγκληματικότητας.

ΕΡ.8: Π.Β. : Θα ήθελα να μάθω περισσότερα για το Κέντρο Μελέτης Εγκλήματος και τη δράση του και τη δική σας δράση σε αυτό το τομέα !

ΑΠ.8: Α.Κ.: Το Κέντρο Μελέτης του Εγκλήματος (http://e-keme.gr/), με ειδική πλέον συμβουλευτική ιδιότητα στο Οικονομικό και Κοινωνικό Συμβούλιο του Ο.Η.Ε., είναι ένας επιστημονικός φορέας που αποτέλεσε το όραμα μίας ομάδας επιστημόνων με αξιόλογο ερευνητικό έργο και δυναμική παρουσία στον χώρο της εγκληματολογίας, ενώ από την πρώτη στιγμή έλαβε τη στήριξη έγκριτων ακαδημαϊκών. Ο σκοπός του Κέντρου είναι διττός: επιστημονικός και αναπτυξιακός. Για την πραγματοποίηση αυτού του σκοπού το ΚΕ.Μ.Ε. διοργανώνει εκδηλώσεις όπως συνέδρια, ημερίδες, διαλέξεις, σεμινάρια, δημόσιες συζητήσεις κ.λπ. Προγραμματίζει, καταρτίζει και δημοσιεύει μελέτες. Εκφράζει δημόσια τις θέσεις του για επίκαιρα ζητήματα που σχετίζονται με το εγκληματικό φαινόμενο. Συστήνει ειδικές ομάδες εργασίας, αποτελούμενες από μέλη της ή εξωτερικούς συνεργάτες. Διοργανώνει και συμμετέχει σε εθνικά και διεθνή συνέδρια. Ενθαρρύνει και προωθεί τη συνεργασία στο πλαίσιο διεπιστημονικών προσεγγίσεων με άλλους φορείς, Κέντρα και Ενώσεις.

Παράλληλα, το ΚΕ.Μ.Ε. έχει αναλάβει την επιστημονική ευθύνη του εγκληματολογικού ηλεκτρονικού περιοδικού Crime Times (http://www.crimetimes.gr/ ) το οποίο δίνει βήμα σε καταξιωμένους εγκληματολόγους στην Ελλάδα και το εξωτερικό αλλά και σε νέους επιστήμονες, αξιοποιώντας τις πιο πρόσφατες εξελίξεις της τεχνολογίας των υπολογιστών και προσφέροντας διαδραστικότητα για πρώτη φορά στα εγκληματολογικά χρονικά.

Τέλος, το ΚΕ.Μ.Ε. Διοργανώνει εγκληματολογικά σεμινάρια. Από τον Οκτώβριο του 2016 συνεργάζομαι με το Κέντρο ως Τακτική Επιστημονική Συνεργάτιδα και πλέον και ως Επιστημονικά Υπεύθυνη του «Crime & Media Lab» (http://e-keme.gr/crime-μedia-lab/ ), το οποίο επιδιώκει ένα άνοιγμα στην ευρύτερη κοινωνία και με πιο στενή συνεργασία με τους επαγγελματίες δημοσιογράφους αποβλέποντας στην εμβάθυνση του εγκληματικού φαινομένου και στην πιο ολοκληρωμένη και επιστημονικά τεκμηριωμένη ενημέρωση του κοινού για όλες τις υποθέσεις υψηλού εγκληματολογικού ενδιαφέροντος που απασχολούν το αστυνομικό και δικαστικό ρεπορτάζ. Να αναφέρω εδώ ότι θα ακολουθήσουν επίσημες ανακοινώσεις για το «Crime & Media Lab». Στο ΚΕ.Μ.Ε. οργανώνω εκπαιδεύσεις, με τη μορφή σεμιναριακών θεματικών κύκλων και διαλέξεων στο αντικείμενο της εξειδίκευσής μου «Media και Έγκλημα». Καταξιωμένοι, επαγγελματίες δημοσιογράφοι μας έχουν επίσης τιμήσει με την παρουσία τους στο ΚΕ.Μ.Ε. Τέλος, είμαι Επιστημονικά Υπεύθυνη της επαναληπτικής έρευνας η οποία διεξάγεται στο Κέντρο Μελέτης του Εγκλήματος «Φυλακή και Γλώσσα», που αποτέλεσε το θέμα της διδακτορικής μου διατριβής με Ακαδημαϊκό Υπεύθυνο τον Καθηγητή Εγκληματολογίας, κ. Γιάννη Πανούση.

ΕΡ.9.Π.Β: Στο νέο σας βιβλίο ''Σκιαγράφηση του Ψυχολογικού Προφίλ Εγκληματιών που απασχόλησαν τα Ελληνικά ΜΜΕ ( 1993-2018), να αναφέρω τη σημαντική συμβολή του Αξιότιμου Καθηγητή, κ. Γιάννη Πανούση, πρ. Αν Υπουργού στο Υπουργείο Δημοσίας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη, με σπουδαίο έργο και Ακαδημαϊκό Καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Θράκης και Αθηνών, ο οποίος συμμετέχει στην αρχή του βιβλίου σας με '' Σκέψεις Εισαγωγικές''. Νομίζω πως πρέπει να του δώσω τον λόγο και ως Τιμώμενο Πρόσωπο να μας μιλήσει για τις σκέψεις αυτές . Κύριε Πανούση, σας ευχαριστούμε από καρδιάς για την τιμή να έχουμε και την καταγραφή της δικής σας άποψης στη συνέντευξη.

ΑΠ.9: Γιάννης Πανούσης : Όπως έχω γράψει και στο Εισαγωγικό Σημείωμα η ερευνητική/επιστημονική δουλειά της Αγγελικής Καρδαρά είναι και πρωτότυπη και χρήσιμη:-πρωτότυπη, γιατί η ματιά της πέφτει σε σημεία που ενώ άλλοι τα προσπέρασαν, αυτή τα φωτίζει- χρήσιμη γιατί τα πορίσματά της αποτελούν εργαλεία ανάλυσης/εξιχνίασης εγκλημάτων από αστυνομικές υπηρεσίες αλλά και προβληματισμού από άλλους ειδικούς, εγκληματολόγους, ψυχολόγους, δικαστικούς κ.λπ. Είμαι βέβαιος ότι η Αγγελική θα συνεχίσει και με άλλες τέτοιες σκιαγραφήσεις τη διερεύνηση της ψυχής και του μυαλού των εγκληματιών, συμβάλλοντας και με τον τρόπο αυτό στον σύγχρονο σχετικό διάλογο.

ΕΡ:10 :Π.Β: Αξιότιμη κυρία Καρδαρά, να ενημερώσω το κοινό πως θα ακολουθήσουν κι άλλες συνεντεύξεις μας , όπως και περισσότερες αναλύσεις σε πιο βαθιά θέματα , που αφορούν το βιβλίο, αλλά το δικό μου κίνητρο είναι να δημιουργήσω στο αναγνωστικό κοινό το έναυσμα να διαβάσει το βιβλίο. Τίποτα δεν θα μπορέσει να το απεικονίσει καλύτερα , όσο η ανάγνωση του ίδιου του βιβλίου. Κλείνοντας εδώ την συνέντευξη θέλω να ρωτήσω αν θέλετε να προσθέσετε κάτι που μου διέφυγε να αναφέρω ή δεν ρώτησα . Συγχαρητήρια γιατί ξέρω πως είναι χρόνια μελετών αυτό το ανεκτίμητης αξίας βιβλίο !

ΑΠ.10 : Α.Κ: Σας ευχαριστώ από καρδιάς! Θα τονίσω, ολοκληρώνοντας την πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη μας, ότι κάθε βιβλίο είναι μία σημαντική κατάθεση ψυχής και γι’ αυτό συγκινούμαι με την πορεία της Σκιαγράφησης και ευχαριστώ θερμά το κοινό που με τιμά με το αναγνωστικό του ενδιαφέρον. Η συγγραφή είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μου και θα σας αποκαλύψω ότι βρίσκομαι σε πολύ δημιουργική περίοδο. Ολοκληρώνω τη συγγραφή του έκτου μου βιβλίου, σε μία θεματική πολύ αγαπημένη -θα έλεγα την πιο αγαπημένη μου- στο οποίο επιχειρώ κάποιες καινοτομίες. Οπότε πιστεύω ότι και στο μέλλον θα έχουμε πολλά και σημαντικά να συζητήσουμε.